Zendelingen vertrekken uit ebolalanden

Door in Journalistiek op 25 november 2014

GOUDA – Zendingsorganisaties halen medewerkers terug na de ebola-uitbraak in Guinee, Liberia en Sierra Leone. Hulpverlener Miep van Leeuwen uit Sierra Leone voelt zich niet schuldig nu ze op verlof is in Nederland.

Voor psychiatrisch verpleegkundige Miep van Leeuwen was het een emotioneel moment toen ze te horen kreeg voorlopig niet terug te kunnen naar haar werkplek in Freetown, in Sierra Leone. ‘Er zijn in dit West-Afrikaanse land maar 21 psychiatrisch verpleegkundigen. Dit land heeft hulp nodig.’

Van Leeuwen werd in 2012 uitgezonden door de protestantse gemeente Gouda en aan haar uitzending werkte ook zendingsorganisatie GZB binnen de Protestantse Kerk mee. Ze had net verlof gehad, maar moest in de zomer onverwachts weer terug voor een tandartsbehandeling. ‘In die weken in augustus vlamde het ebolavirus op en gaf de overheid een negatief reisadvies. Ik wilde graag teruggaan, maar besefte ook dat dat niet kon. Toen mijn verblijf gedwongen werd verlengd, had ik gelukkig niet het gevoel in een bodemloze put te zakken. Gesprekken met een mentor en met vrienden hielpen me de eerste weken door. Ik ervaar Gods aanwezigheid in deze situatie.’

pijn

Het werk in Sierra Leone laat ze niet in de steek, vindt ze. ‘Schuldig heb ik me niet gevoeld. Het doet gewoon pijn. Ik houd veel contact met mijn collega’s in Freetown en die zeggen eerlijk: “Miep, je moet nu niet komen”.’

Haar vliegticket naar Freetown is nu geboekt voor 7 januari. Het is nog onzeker of het virus dan is ingedamd. ‘De ziekte hoeft niet helemaal over te zijn om terug te gaan. Het is ook belangrijk of ik de terugkeer mentaal aankan. Bovendien zijn de eerste expats alweer teruggekeerd. De tussentijd gebruik ik om trainingen te volgen.’

late reactie

Dat ebola om zich heen grijpt, wijt Van Leeuwen aan de late reactie van het Westen en aan gebrekkige voorlichting en opleiding in Sierra Leone. ‘Zo weet mijn huishoudelijke hulp in Free­town niet meer wat ze moet geloven. Koorts heette vroeger cholera, toen malaria en nu ebola. Een corrupte overheid en slechte gezondheidszorg geven haar ook geen hoop dat de ziekte kan worden genezen.’

Wycliffe Bijbelvertalers heeft geen Nederlanders in de gebieden waar de epidemie heerst. De meest nabije zendingswerkers zitten in Nigeria op 500 kilometer van de ebolabrandhaard. Tot nu toe geldt alleen een reisverbod voor Guinee, Sierra Leone en Liberia.

Mali

Wycliffe zal over evacuatie in tijden van nood altijd overleg plegen met een crisisteam en met de lokale kerk, zegt Nicolette Baan, medewerker personeelszaken. ‘Soms heeft een kerk in oorlogsgebied liever dat blanken weggaan, omdat die het geweld aantrekken. In Mali, waarvoor een negatief reisadvies geldt, zijn wel weer zendingswerkers op hun post. We wegen voor elke situatie af wat we met onze zendingswerkers doen.’

New Tribes Mission heeft zijn Nederlandse zendingswerkers in Guinee en Liberia voorlopig teruggehaald, meldt Nanne Groot van de Nederlandse tak van de zendingsorganisatie. ‘We hebben adviezen van de Nederlandse overheid en onze organisatie op een rij gezet. We moesten een besluit nemen, ook al omdat vliegmaatschappijen vliegroutes ophieven. Verder speeldebezorgdheid van het thuisfront mee.’

hygiëneregels

Zendingsorganisatie Zending Gereformeerde Gemeenten houdt haar medewerkers in Guinee. Just van Toor van het zendingsbureau heeft doorgegeven dat ze zo min mogelijk moeten reizen om verspreiding van de ziekte te voorkomen. De regels voor hygiëne zijn verscherpt. ‘In ons zendingsgebied komt nog geen ebola voor. We houden de situatie in de gaten met behulp van de Nederlandse ambassade in Guinee en het Havenziekenhuis in Rotterdam.’

Het groepje Nederlanders onderwijst de lokale bevolking hoe ze ebola kan voorkomen. ‘Guineeërs raken zieken en doden veel aan, volgens de regels van hun tradities. Omdat deze rituelen vaak religieus geladen zijn, nemen ze er moeilijk afstand van. We zien wel dat ze de ziekte beter gaan begrijpen.’

uiterste nood

In uiterste nood haalt de zendingsorganisatie haar mensen terug. ‘De veiligheid van onze medewerkers staat voorop.’ Is sterven in het harnas niet beter, om zo in moeilijke momenten tijdens een crisis het Evangelie en praktische hulp te brengen? Dat klinkt mooi, maar de praktijk is weerbarstig, zegt Van Toor. ‘Zolang er dreiging is van ziekte of oorlog, kun je op het zendingsveld niets doen. Met een tijdelijke evacuatie denken we zendingswerkers langer te kunnen inzetten.’

Lees meer op de website van het Nederlands Dagblad.

Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someonePrint this page

Comments are closed.