Recensie: Hartje zomer, Jan Siebelink

Hartje Zomer is een mooie verhalenbundel van Jan Siebelink. Religie heeft daarin een grote plaats, zowel wat betreft de inhoud als voor de verhaallijn. Geloof of niet, het leidt allemaal tot niets, zo is de donkere visie van Siebelink. ‘De zachtmoedigen zullen het aardrijk niet beërven. Dat had ik wel aan mijn vader gezien. De anderen zullen het ook niet. Dat was toch een kleine troost.’1

Sinds augustus 2015 werk ik als docent Nederlands op een middelbare school in de randstad. Om een combinatie te maken van Nederlands, geschiedenis en religie wil ik een aantal werken uit de Nederlandse literatuur recenseren vanuit voornamelijk één invalshoek: welk beeld geeft het boek van religie? wordle-nederlandseliteratuur

De Grote Kerk van Harderwijk. Bron Wikimedia

De Grote Kerk van Harderwijk. Bron Wikimedia

Op de pilaren van de Grote Kerk in Harderwijk staan gedeelten uit de Bijbel en de belijdenissen. Ze inspireerden oud-legerpredikant dr. J. van Eck bij het schrijven van het boek ”Van alzo hoge”.

Tussen de beschilderde pilaren van de Grote Kerk staan de kerkbanken. Dr. Van Eck vergelijkt het met geloof. „Niet voor niets kan men zeggen ”in” het geloof en ”in” Christus te zijn. Christus omgeeft ons aan alle kanten, en de Geest waarin wij geloven, is wereldwijd om ons heen. Het is deze ruimte die de Harderwijkers zichtbaar wilden maken toen zij hun kerk lieten beschilderen. Het geloof als een huis waarin men rond kan wandelen.”

De ondertitel van het boek is het raamwerk ervan: ”Over ruimte en beweging in God”. Met de titel ”Van alzo hoge” verwijst de predikant, lid van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk, naar het kerstlied ”Nu zijt wellekome”. Daarin staat hoe God in Christus op aarde kwam om zondaren te redden. De zinsnede drukt volgens hem beweging bij en bewogenheid van God uit.