Klaas Dijkhoff. Bron Arenda Oomen via Wikimedia Commons

VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff nam vorige week opzichtig afscheid van de Rooms-Katholieke Kerk. Hij plaatste een afscheidsbrief op de site van de partij in nogal gezwollen taal. Dijkhoff schreef echter ook dat hij positieve ervaringen opdeed met de kerk. Een aalmoezenier met een paarse Harley, zijn oudoom en een straatprediker inspireerden hem. Vaak laten zulke mensen weinig sporen na in de bronnen. Terwijl juist deze kerkelijke werkers al hun krachten geven om kerkgangers te helpen een weg te vinden in de kerk en het geloof.

Recensie: Mariken van Nieumeghen

Bron ardjanlogmans.nl

Bron ardjanlogmans.nl

Niet zo lang geleden heb ik Mariken van Nieumeghen herlezen, oftewel Nijmeegse Marieke. In klas 5 van het vwo behandelde ik het boekje uit de late middeleeuwen. Al lezende bekroop me weer het vervreemdende gevoel hoe ver de geloofsbeleving van Mariken afstaat van de mijne, van de onze. Een kleine reconstructie hoe Mariken het geloof beleeft, hoe typerend dat is voor de middeleeuwen en enkele opvallende verschillen met vandaag.

Recensie: Antoon Coolen, De gouden webben, twee kerstverhalen

Bron Wikimedia

Bron Wikimedia

Het docentschap op een rooms-katholieke school deed me opnieuw kennismaken met het rooms-katholieke geloof. Via een goede collega op mijn vorige school, het Aloysius College in Den Haag, kreeg ik het boek De gouden webben van de katholieke schrijver Antoon Coolen (1897-1961), vast bekend van het boek Dorp aan de rivier. Voor protestanten valt de verrassende omgang op met heilig en profaan in dit boek, met afstand en nabijheid.

Jelle Creemers. Bron ETF Leuven

Jelle Creemers. Bron ETF Leuven

Hoe kunnen vrije kerken als de pinksterkerken oecumenegesprekken voeren met de Rooms-Katholieke Kerk? De verschillen zijn groot. Pinksterkerken hebben geen hiërarchische kerkstructuur. Afgevaardigden van pinksterkerken kunnen dus niet spreken namens het geheel van pinksterkerken. Bovendien zijn er ook theologische verschillen: pinksterkerken kunnen weinig met de paus en hechten een ander belang aan de sacramenten. Toch zijn Noord-Amerikaanse pinksterkerken sinds 1972 met de Rooms-Katholieke Kerk in gesprek. De toon was aanvankelijk hard. Maar dat heeft de oecumene voor meerdere kerken verder geholpen, stelt Jelle Creemers, die vorige week is gepromoveerd op een onderzoek naar deze gesprekken.

Hus werd als ketter verbrand. Bron ardjanlogmans.nl

Hus als ketter verbrand. Bron ardjanlogmans.nl

Zeshonderd jaar geleden kwamen rooms-katholieke kerkleiders in concilie bijeen in Konstanz. Vier jaar vergaderen is voor de Zuid-Duitse stad een reden om vier jaar uit te pakken over het beroemde stukje geschiedenis van de stad. Het concilie moest kerkelijke eenheid herstellen door het aantal pausen en tegenpausen weer terug te brengen tot één paus en door ketters te straffen. Ketters waren het eerst aan de beurt. Jan Hus en Hiëronymus van Praag werden veroordeeld tot de doodstraf.

De Petrus- en Pauluskerk in Dinteloord. Bron Reliwiki

De Petrus- en Pauluskerk in Dinteloord. Bron Reliwiki

Boven de massiefhouten kerkdeur hangt een crucifix. Elke bezoeker loopt eronderdoor als hij de rooms-katholieke Petrus en Pauluskerk van Dinteloord binnenstapt. De parochie gaat gebukt onder kerkverlating. In november is de laatste dienst gepland. Dan gaat de kerk uit. Voorgoed.

De Sint-Annaparochie omvat een aantal dorpen in westelijke puntje van Noord-Brabant. De parochie telt zeven kerkgebouwen op zo’n 17.000 tot 18.000 parochianen. Dat lijkt genoeg, 2000 tot 3000 parochianen per bedehuis. Maar de meesten komen niet vaak in de kerk. Steenbergen heeft nog een grote en vitale gemeenschap. Maar De Heen is klein. Dinteloord zit ertussenin met 900 rooms-katholieke gezinnen.

De parochie is een van de vele die kerkgebouwen moet afstoten. De gebouwen drukken te zwaar op de begroting, waardoor er voor het pastoraat minder geld overblijft. In de Sint-Annaparochie sluiten de kerken van de gehuchten De Heen en Welberg. Maar ook het godshuis van Dinteloord moet eraan geloven. Het is een fors naoorlogs gebouw, drie beuken opgetrokken uit rode baksteen met dikke steunberen aan de buitenzijde. De drie toegangsdeuren zijn een teken van de Drie-eenheid. Erboven hangt een ster van lichtkabels, nog van het kerstfeest. Binnen zuigt iemand de plavuizen. Het kabaal van de stofzuiger echoot tegen de wanden en gewelven. De kerststal tussen altaar en bankenrijen staat er nog.

Bisschop De Korte. Bron Wikimedia

Bisschop De Korte. Bron Wikimedia